Sanosvit Calcium o smaku bananowym, 150 ml
Atrybuty
-
Podmiot odpowiedzialny
ORIFARM HEALTHCARE A/S
Księstwa Łowickiego 12, 99-420 Łyszkowice
- Cecha
- Dla kogo
- Działanie
- Główne składniki
- Pojemność
- Postać
- Wiek
Wskazania
Syrop Sanosvit Calcium to lek o smaku bananowym, którego substancjami czynnymi są wapnia glukonolaktobionian oraz wapnia laktobionian.
Wapń jest ważnym składnikiem mineralnym, potrzebnym do:
utrzymania prawidłowej równowagi wodno-elektrolitowej organizmu oraz właściwego działania wielu procesów regulacyjnych,
budowy tkanki kostnej, prawidłowego przewodzenia impulsów nerwowych oraz prawidłowej pracy mięśni,
prawidłowego przebiegu procesu krzepnięcia krwi.
Wapń zmniejsza przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, dzięki czemu wykazuje działanie przeciwwysiękowe, przeciwobrzękowe oraz przeciwzapalne. Organiczne związki wapnia zawarte w leku Sanosvit Calcium są łatwo przyswajane przez organizm. Stosowanie preparatu pomaga uzupełnić niedobory wapnia oraz może przyczyniać się do zmniejszenia obrzęków i reakcji alergicznych. Syrop Sanosvit Calcium stosuje się profilaktycznie oraz w celu uzupełniania niedoborów wapnia w organizmie, na przykład w okresie ciąży i karmienia piersią, w leczeniu osteoporozy, a także pomocniczo w łagodzeniu objawów alergii.
Zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania, Sanosvit Calcium zaleca się stosować u dzieci powyżej 1. roku życia.
Skład
Substancjami czynnymi leku są wapnia glukonolaktobionian i wapnia laktobionian. 5 ml syropu zawiera 1442,5 mg wapnia glukonolaktobionianu i 313,6 mg wapnia laktobionianu.
Pozostałe składniki: sacharoza, kwas propionowy, sodu benzoesan, kwas solny, aromat bananowy, woda oczyszczona.
Dawkowanie
Dzieci w wieku od 1 do 6 lat: 5 ml syropu 2–3 razy dziennie.
Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 10 ml syropu 2–3 razy dziennie.
Młodzież i osoby dorosłe: 15 ml syropu 2–3 razy dziennie.
W 5 ml syropu znajduje się 114 mg jonów wapnia.
Syrop należy przyjmować doustnie, bez rozcieńczania. Po każdym użyciu opakowanie powinno być dokładnie zamknięte.
Lek może być stosowany zarówno przez dzieci, jak i osoby dorosłe. Ze względu na postać syropu oraz przyjemny smak preparat jest jednak najczęściej podawany dzieciom.
Przeciwwskazania
Nie należy stosować produktu w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne lub którykolwiek ze składników pomocniczych.
Przeciwwskazaniem do stosowania jest również hiperkalcemia, czyli podwyższone stężenie wapnia we krwi, występująca m.in. u pacjentów z nadczynnością przytarczyc, hiperwitaminozą D, szpiczakiem mnogim lub przerzutami nowotworowymi do kości.
Produktu nie należy stosować także w przypadku ciężkiej hiperkalciurii, czyli nadmiernego wydalania wapnia z moczem.
Leku nie powinno się podawać pacjentom chorującym na galaktozemię oraz cukrzycę.
Preparatu nie powinni przyjmować również pacjenci z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
Opakowanie
150 ml
Uwagi
To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Należy poradzić się lekarza, jeśli pacjent:
przyjmuje glikozydy naparstnicy, epinefrynę, tetracykliny lub diuretyki tiazydowe;
choruje na niewydolność nerek, choroby serca, sarkoidozę, kamicę nerkową szczawianowo-wapniową, dnę moczanową.
Podczas długotrwałego leczenia preparatami wapnia, stosowania wysokich dawek leku, a zwłaszcza podczas jednoczesnego przyjmowania witaminy D i (lub) leków lub pokarmów zawierających wapń (np. mleko) należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi oraz czynność nerek.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Przechowywanie
15°C - 25°C
Działania niepożądane
Niezbyt często występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
hiperkalcemia (zwiększone stężenie wapnia w surowicy krwi) i hiperkalciuria (zwiększone wydalanie wapnia z moczem).
Rzadko występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):
zaparcia, niestrawność, wzdęcia, nudności, ból brzucha i biegunka.
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 10 000
pacjentów):
zespół mleczno-alkaliczny (obserwowany zwykle tylko w przypadku przedawkowania; objawia się częstym parciem na mocz, bólem głowy, utratą apetytu, nudnościami lub wymiotami, nietypowym uczuciem znużenia lub osłabienia, zwiększonymi ilościami wapnia w surowicy krwi i niewydolnością nerek); świąd, wysypka i pokrzywka.
Działania niepożądane mogą wystąpić, kiedy spożycie wapnia przekracza 2000-2500 mg/dobę, przy długotrwałym stosowaniu lub u pacjentów z niewydolnością nerek.
U pacjentów z niewydolnością nerek podawanie doustnie dużych dawek wapnia prowadzi do hiperkalcemii, której objawami są: brak łaknienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, osłabienie mięśni, wielomocz, uszkodzenie nerek.
Stosowanie innych leków
Tiazydowe leki moczopędne ograniczają wydalanie wapnia z moczem. Ze względu na ryzyko hiperkalcemii podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy regularnie monitorować stężenie wapnia w surowicy krwi.
Sanosvit Calcium może wpływać na wchłanianie tetracyklin przyjmowanych w tym samym czasie. Z tego powodu tetracykliny należy stosować co najmniej 2 godziny przed przyjęciem związków wapnia albo 4–6 godzin po ich przyjęciu.
Duże dawki preparatu oraz witaminy D mogą zmniejszać skuteczność werapamilu i innych leków blokujących kanały wapniowe.
Stosowanie dużych dawek soli wapnia jednocześnie z glikozydami nasercowymi, takimi jak pochodne digoksyny i strofantyny, może nasilać ich działanie oraz prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
Lek może nasilać działanie sulfonamidów.
Wchłanianie soli wapnia zwiększają: witamina D, glikokortykosteroidy, parathormon, tiazydowe leki moczopędne oraz kwas cytrynowy. Z kolei kalcytonina, nadmiar lipidów i fosforany mogą zmniejszać ich wchłanianie.
W przypadku jednoczesnego stosowania bisfosfonianów należy przyjmować je co najmniej 1 godzinę przed związkami wapnia, ponieważ wapń może ograniczać ich wchłanianie.
Preparat może obniżać skuteczność lewotyroksyny poprzez zmniejszenie jej wchłaniania. Między przyjęciem związków wapnia a lewotyroksyny należy zachować co najmniej 4-godzinną przerwę.
Wapń może także zmniejszać wchłanianie antybiotyków chinolonowych. Leki te należy przyjmować 2 godziny przed zastosowaniem związków wapnia albo 6 godzin po ich przyjęciu.
Sole wapnia mogą ograniczać wchłanianie żelaza, cynku oraz ranelinianu strontu. Dlatego między przyjęciem tych preparatów a solami wapnia należy zachować co najmniej 2-godzinną przerwę.
Ciąża i karmienie piersią
Lek Sanosvit Calcium może być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią.
U kobiet w ciąży należy unikać przedawkowania wapnia.
Atrybuty
-
Podmiot odpowiedzialny
ORIFARM HEALTHCARE A/S
Księstwa Łowickiego 12, 99-420 Łyszkowice
- Cecha
- Dla kogo
- Działanie
- Główne składniki
- Pojemność
- Postać
- Wiek
Często kupowane razem
Podobne produkty z kategorii Witaminy i Minerały
zobacz wszystkie
